در شبيه سازي تدريس و يادگيري بر مبناي تمرين مجازي است. هنگام يادگيري شركتكنندگان يك اصل را از طريق به كار بردن آن اصل، مطالعه ميكنند.
تمرين شبيه سازي شده براي وضوح بخشيدن به اطلاعاتي است كه يادگيرندگان به آن آگاهي دارند يا تلاش ميكنند تا نسبت به آن آگاهي پيدا كنند. در واقع اين روش براي اثبات اصول اساسي به كار ميرود.
شبيه سازي روشي است براي گردآوري، طبقه بندي و ارزيابي اطلاعات و سپس نتجهگيري بر مبناي آنچه مشاهده شده است. نرخ يادداري هنگام شبيه سازي بسيار بالا است.
در محيط يادگيري برخط، معمولاً روش شبيه سازي مستلزم استفاده از مجموعهاي از پيوندها است تا شركتكنندگان به سير و تفحص بپردازند. اين امر از طريق متن ناهمزمان، بحث گرافيك- محور، تمرين، آزمايش، يا فايلهاي CD-ROM به عمل ميآيد و هميشه همراه با راهنمايي گام به گام است.
گامهاي اصلي عملي در شبيه سازي:
1. از درك شركتكنندگان نسبت به اصل يادگيري مورد نظر اطمينان حاصل شود.
2. موقعيتي كه در سناريو مورد نظر است با جزئيات فهرست شود.
3. طرح آزمون يك اصل بايد قبل از شروع برنامه به دقت توسط مجري يا مدرس كنترل شود.
4. قواعد و نحوه اجرا و چگونگي فعاليت شركتكنندگان توضيح داده شود.
5. اعضاي گروه بهطور فعال درگير باشند.
6. گزارشي درباره نتايج از شركتكنندگان دريافت شود تا معلوم شود دانشجويان بيشتر به اصل مورد نظر توجه داشتهاند تا به نتايج.
7. اين روش با روشهاي ديگر تكميل شود.
8. دانشجويان تشويق شوند تا به فرآيند شبيه سازي جنبههاي ديگري بيافزايند.
9. شبيه سازي در قالب زماني كه به آن اختصاص يافته به پايان رسانده شود.
10. بعد از تجربه شبيه سازي به شركتكنندگان فرصت داده شود تا آن را با زندگي واقعي مقايسه نمايند.
11. يادگيرندگان تشويق شوند در حين شبيه سازي درباره باورها و احساسشان صحبت كنند.
12. يادگيرندگان تشويق شوند درباره شباهت تجربه با واقعيت صحبت كنند.
13. يادگيرندگان تشويق شوند درباره فعاليتهاي آينده كه ميتواند بر پايه تجربه شبيه سازي انجام شود بحث كنند.
14. مطالب، خلاصه شده، تعمیم يابد و نتيجهگيري به عمل آيد.
15. با پايان يافتن تجربه به فعاليتهاي جديدي كه ميتوان شروع كرد اشاره شود.
16. تنوع در شبيه سازي رعايت شود.
استفاده از شبيه سازي ميتواند در قالب يك گروه بزرگ، گروههاي كوچك، دو نفري يا انفرادي انجام شود.
شبيه سازي ميتواند به صورت آزمايش كردن يا پژوهش كردن (و آزمون گزارههاي علمي) صورت پذيرد.
در شبیه سازی تدریس و یادگیری بر مبنای تمرین مجازی است. هنگام یادگیری شرکتکنندگان یک اصل را از طریق به کار بردن آن اصل، مطالعه میکنند.تمرین شبیه سازی شده برای وضوح بخشیدن به اطلاعاتی است که یادگیرندگان به آن آگاهی دارند یا تلاش میکنند تا نسبت به آن آگاهی پیدا کنند. در واقع این روش برای اثبات اصول اساسی به کار میرود.
شبیه سازی روشی است برای گردآوری، طبقه بندی و ارزیابی اطلاعات و سپس نتجهگیری بر مبنای آنچه مشاهده شده است. نرخ یادداری هنگام شبیه سازی بسیار بالا است.
در محیط یادگیری برخط، معمولاً روش شبیه سازی مستلزم استفاده از مجموعهای از پیوندها است تا شرکتکنندگان به سیر و تفحص بپردازند. این امر از طریق متن ناهمزمان، بحث گرافیک- محور، تمرین، آزمایش، یا فایلهای CD-ROM به عمل میآید و همیشه همراه با راهنمایی گام به گام است.
گامهای اصلی عملی در شبیه سازی:
1. از درک شرکتکنندگان نسبت به اصل یادگیری مورد نظر اطمینان حاصل شود.
2. موقعیتی که در سناریو مورد نظر است با جزئیات فهرست شود.
3. طرح آزمون یک اصل باید قبل از شروع برنامه به دقت توسط مجری یا مدرس کنترل شود.
4. قواعد و نحوه اجرا و چگونگی فعالیت شرکتکنندگان توضیح داده شود.
5. اعضای گروه بهطور فعال درگیر باشند.
6. گزارشی درباره نتایج از شرکتکنندگان دریافت شود تا معلوم شود دانشجویان بیشتر به اصل مورد نظر توجه داشتهاند تا به نتایج.
7. این روش با روشهای دیگر تکمیل شود.
8. دانشجویان تشویق شوند تا به فرآیند شبیه سازی جنبههای دیگری بیافزایند.
9. شبیه سازی در قالب زمانی که به آن اختصاص یافته به پایان رسانده شود.
10. بعد از تجربه شبیه سازی به شرکتکنندگان فرصت داده شود تا آن را با زندگی واقعی مقایسه نمایند.
11. یادگیرندگان تشویق شوند در حین شبیه سازی درباره باورها و احساسشان صحبت کنند.
12. یادگیرندگان تشویق شوند درباره شباهت تجربه با واقعیت صحبت کنند.
13. یادگیرندگان تشویق شوند درباره فعالیتهای آینده که میتواند بر پایه تجربه شبیه سازی انجام شود بحث کنند.
14. مطالب، خلاصه شده، تعمیم یابد و نتیجهگیری به عمل آید.
15. با پایان یافتن تجربه به فعالیتهای جدیدی که میتوان شروع کرد اشاره شود.
16. تنوع در شبیه سازی رعایت شود.
استفاده از شبیه سازی میتواند در قالب یک گروه بزرگ، گروههای کوچک، دو نفری یا انفرادی انجام شود.
شبیه سازی میتواند به صورت آزمایش کردن یا پژوهش کردن (و آزمون گزارههای علمی) صورت پذیرد.
شبيه سازي تدريس و يادگيري بر مبناي تمرين مجازي است. هنگام يادگيري شركتكنندگان يك اصل را از طريق به كار بردن آن اصل، مطالعه ميكنند.
تمرين شبيه سازي شده براي وضوح بخشيدن به اطلاعاتي است كه يادگيرندگان به آن آگاهي دارند يا تلاش ميكنند تا نسبت به آن آگاهي پيدا كنند. در واقع اين روش براي اثبات اصول اساسي به كار ميرود.
شبيه سازي روشي است براي گردآوري، طبقه بندي و ارزيابي اطلاعات و سپس نتجهگيري بر مبناي آنچه مشاهده شده است. نرخ يادداري هنگام شبيه سازي بسيار بالا است.
در محيط يادگيري برخط، معمولاً روش شبيه سازي مستلزم استفاده از مجموعهاي از پيوندها است تا شركتكنندگان به سير و تفحص بپردازند. اين امر از طريق متن ناهمزمان، بحث گرافيك- محور، تمرين، آزمايش، يا فايلهاي CD-ROM به عمل ميآيد و هميشه همراه با راهنمايي گام به گام است.
گامهاي اصلي عملي در شبيه سازي:
1. از درك شركتكنندگان نسبت به اصل يادگيري مورد نظر اطمينان حاصل شود.
2. موقعيتي كه در سناريو مورد نظر است با جزئيات فهرست شود.
3. طرح آزمون يك اصل بايد قبل از شروع برنامه به دقت توسط مجري يا مدرس كنترل شود.
4. قواعد و نحوه اجرا و چگونگي فعاليت شركتكنندگان توضيح داده شود.
5. اعضاي گروه بهطور فعال درگير باشند.
6. گزارشي درباره نتايج از شركتكنندگان دريافت شود تا معلوم شود دانشجويان بيشتر به اصل مورد نظر توجه داشتهاند تا به نتايج.
7. اين روش با روشهاي ديگر تكميل شود.
8. دانشجويان تشويق شوند تا به فرآيند شبيه سازي جنبههاي ديگري بيافزايند.
9. شبيه سازي در قالب زماني كه به آن اختصاص يافته به پايان رسانده شود.
10. بعد از تجربه شبيه سازي به شركتكنندگان فرصت داده شود تا آن را با زندگي واقعي مقايسه نمايند.
11. يادگيرندگان تشويق شوند در حين شبيه سازي درباره باورها و احساسشان صحبت كنند.
12. يادگيرندگان تشويق شوند درباره شباهت تجربه با واقعيت صحبت كنند.
13. يادگيرندگان تشويق شوند درباره فعاليتهاي آينده كه ميتواند بر پايه تجربه شبيه سازي انجام شود بحث كنند.
14. مطالب، خلاصه شده، تعمیم يابد و نتيجهگيري به عمل آيد.
15. با پايان يافتن تجربه به فعاليتهاي جديدي كه ميتوان شروع كرد اشاره شود.
16. تنوع در شبيه سازي رعايت شود.
استفاده از شبيه سازي ميتواند در قالب يك گروه بزرگ، گروههاي كوچك، دو نفري يا انفرادي انجام شود.
شبيه سازي ميتواند به صورت آزمايش كردن يا پژوهش كردن (و آزمون گزارههاي علمي) صورت پذيرد.
PhET شبیه سازی هایی سرگرم کننده، تعاملی و مبتنی بر تحقیق را به طور رایگان ارائه می کند. باور داریم که نتایج مبتنی بر تحقیق ما که ترکیب دستاوردهای تحقیقات پیشین و آزمایشات می باشد، دانش آموزان را قادر به ساختن ارتباط بین پدیده های زندگی روزمره و علم مبتنی بر آن می سازد. این کار درک آنها را از زندگی فیزیکی عمیقتر می کند.
برای کمک به دانش آموزان برای درک تصویری مفاهیم، شبیه سازی های PhET با استفاده از تصاویر و کنترلهای حسی مانند مهارت کلیک کن و جابجا کن، و کلیدها چیزهایی که برای چشم انسان قابل دیدن نیست را به تصویر می کشند. برای تشویق هر چه بهتر کشف کمی مفاهیم، شبیه سازی ها ابزارهای اندازه گیری از جمله خط کش، کرنومتر، ولت متر و دماسنج را در اختیار می گذارند. همزمان با استفاده کاربر از این ابزارهای تعاملی، پاسخها فورا به تصویر کشیده شده بنابراین رابطه علل و معلول به طور موثر به تصویر کشیده میشود و همینطور نمایشی از ارتباطات چندجانبه(حرکت اجسام، نمودارها، بازخوانی اعداد و غیره) نمودار می شود.
برای اطمینان از تاثیر و کاربردی بودن، تمام شبیه سازی ها کاملا آزموده و ارزیابی می شوند. این آزمایشات شامل گفتگوهای دانش آموزان، استفاده واقعی از شبیه سازی ها در شرایط متفاوت از جمله تدریس، کار گروهی، تکلیف درسی و کار در آزمایشگاه است. سیستم رتبه بندی ما نشانگر سطح آزمایشهای تکمیل شده روی هر شبیه سازی است.
تمام شبیه سازی های PhET به رایگان از طریق تارنمای PhET در دسترس هستند و به آسانی قابل استفاده بوده و می توانند در کلاس درس مورد استفاده قرارگیرند. آنها در جاوا و فلش طراحی شده و با مرورگری که فلش و جاوا روی آن نصب شده قابل اجرا هستند.
منبع: به سوي يادگيري برخط، فريده مشايخ و عباس بازرگان، 1382، انتشارات آگه